اندازه سازمان باید با فصل بازار تغییر کند
ساختار بزرگ در دوره رونق میتواند سرعت اجرا بدهد، اما در خشکسالی بازار هزینه ثابت سنگینی میسازد. شرکتهای کوچکتر ارتباط نزدیکتری با تیم دارند و تصمیم را سریعتر منتقل میکنند.
نقدینگی، بذر دوره بعد است
در دوره انقباض، حساب خالی آزادی تصمیم را از بین میبرد. حفظ نقدینگی به معنای توقف کورکورانه نیست؛ باید مشخص شود کدام هزینه، ظرفیت آینده میسازد و کدام فقط گذشته را نگه میدارد.
ظرفیت روانی را در برنامه وارد کنید
فشار اقتصادی و اجتماعی زمان انجام کار را افزایش میدهد، حتی اگر مهارت فرد تغییر نکرده باشد. برنامهریزی بر مبنای ظرفیت تاریخی تیم، وعدهای غیرواقعی میسازد و فرسودگی را بیشتر میکند.
تیم هسته را قابلمشاهده نگه دارید
در سازمان کوچک، رابطه انسانی میتواند زودتر نشانه خروج، فرسودگی یا تعارض را آشکار کند. اما نزدیکی نباید جای سیستم را بگیرد. نقشهای حیاتی، جانشینی، دانش و مسیر تصمیم باید مستند شوند.
برای باران برنامه داشته باشید
فرصت بعدی ممکن است کوتاه باشد. سازمان باید بداند در صورت بهبود بازار، کدام محصول را فعال میکند، چه نیرویی را جذب میکند و چه مقدار سرمایه برای رشد لازم دارد. این برنامه باید پیش از رونق نوشته شود.
